لیست کامل گرامر زبان انگلیسی سطح A2

سطح A2 زبان انگلیسی یکی از سطوح مقدماتی در چارچوب استاندارد آموزش زبان است. در این سطح، زبان‌آموز با قواعد پایه‌ای آشنا می‌شود که به او کمک می‌کنند درباره زندگی روزمره، خانواده، کار، تحصیل، علایق، تجربه‌های گذشته و برنامه‌های آینده صحبت کند. یادگیری گرامر سطح A2 باعث می‌شود زبان‌آموز بتواند جمله‌های دقیق‌تر و متنوع‌تری بسازد و درک بهتری از متون و مکالمات ساده داشته باشد.

زمان‌های فعل (Verb Tenses)

زمان‌های فعل از مهم‌ترین بخش‌های گرامر زبان انگلیسی هستند. در سطح A2، زبان‌آموز باید بتواند درباره فعالیت‌های روزمره، اتفاقات گذشته، برنامه‌های آینده و تجربه‌های ساده صحبت کند. شناخت تفاوت زمان‌ها و کاربرد هرکدام به درک بهتر معنا و ساختار جمله کمک می‌کند.

سرفصل های آموزشی

• زمان حال ساده (Present Simple)
• زمان حال استمراری (Present Continuous)
• زمان گذشته ساده (Past Simple)
• زمان گذشته استمراری مقدماتی (Past Continuous – Introduction)
• زمان آینده با ساختار گویینگ تو (Future with Be Going To)
• زمان آینده با فعل ویل (Future with Will)
• حال کامل مقدماتی (Present Perfect – Introduction)
• تفاوت حال ساده و حال استمراری (Present Simple vs Present Continuous)
• تفاوت گذشته ساده و حال کامل مقدماتی (Past Simple vs Present Perfect – Introduction)

افعال کمکی و وجهی (Auxiliary and Modal Verbs)

افعال کمکی و وجهی برای ساختن جمله‌های پرسشی و منفی، بیان توانایی، اجازه، اجبار، ضرورت و احتمال به کار می‌روند. یادگیری این افعال به زبان‌آموز کمک می‌کند منظور خود را دقیق‌تر بیان کند و درباره قوانین، درخواست‌ها و موقعیت‌های روزمره صحبت کند.

سرفصل های آموزشی

• فعل بودن در زمان حال و گذشته (Verb To Be)
• فعل داشتن (Have Got)
• فعل کمکی دو (Auxiliary Verb Do)
• توانایی با کن (Ability with Can)
• اجازه و درخواست با کن (Permission and Requests with Can)
• امکان و احتمال با می (Possibility with May and Might – Introduction)
• ضرورت و اجبار با ماست (Must)
• اجبار و الزام با هاو تو (Have To)
• نبود ضرورت با دونت هاو تو (Don’t Have To)
• توصیه با شود (Should)
• پیشنهاد و درخواست با شود و کن (Suggestions and Requests with Should and Can)
• افعال کمکی در جمله‌های منفی و پرسشی (Auxiliary Verbs in Negative and Question Forms)

اسم‌ها و حروف تعریف (Nouns and Articles)

اسم‌ها برای نام‌گذاری افراد، اشیا، مکان‌ها و مفاهیم استفاده می‌شوند. در این سطح، زبان‌آموز باید تفاوت اسم‌های قابل‌شمارش و غیرقابل‌شمارش، شکل جمع اسم‌ها و کاربرد حروف تعریف را بشناسد. این مباحث نقش مهمی در ساخت جمله‌های درست و طبیعی دارند.

سرفصل های آموزشی

• اسم‌های قابل‌شمارش و غیرقابل‌شمارش (Countable and Uncountable Nouns)
• شکل جمع اسم‌ها (Plural Nouns)
• جمع‌های بی‌قاعده (Irregular Plurals)
• حروف تعریف معین و نامعین (Definite and Indefinite Articles: The, A and An)
• موارد استفاده و حذف حرف تعریف (Use and Omission of Articles)
• اسم‌های خاص و اسم‌های عام (Proper and Common Nouns)
• اسم‌های مرکب مقدماتی (Compound Nouns – Introduction)

تعیین‌کننده‌ها و کمیت‌نماها (Determiners and Quantifiers)

تعیین‌کننده‌ها و کمیت‌نماها اطلاعاتی درباره مقدار، تعداد یا مشخص‌بودن اسم ارائه می‌دهند. یادگیری این ساختارها به زبان‌آموز کمک می‌کند درباره خرید، غذا، وسایل شخصی و تعداد افراد یا اشیا اطلاعات دقیق‌تری بدهد.

سرفصل های آموزشی

• مقداری و تعدادی (Some and Any)
• مقدار زیاد با ماچ و مِنی (Much and Many)
• مقدار کافی با اَف و اِنَف (A Lot Of and Lots Of)
• مقدار کم با لیتل و ا لیتل (Little and A Little)
• تعداد کم با فیو و ا فیو (Few and A Few)
• هر و همه (Each and Every)
• هیچ و هیچ‌کدام (No and None)
• همه و تمام (All)
• هر دو (Both)
• یکی از دو مورد (Either)
• هیچ‌کدام از دو مورد (Neither)
• کافی بودن (Enough)
• بیش از حد (Too Much and Too Many)
• این و آن (This, That, These and Those)

ضمایر و صفات ملکی (Pronouns and Possessive Adjectives)

ضمایر از تکرار بی‌مورد اسم‌ها جلوگیری می‌کنند و صفات ملکی برای نشان‌دادن مالکیت به کار می‌روند. در سطح A2، زبان‌آموز باید بتواند افراد و اشیا را به‌درستی به آن‌ها ارجاع دهد و مالکیت را در موقعیت‌های مختلف بیان کند.

سرفصل های آموزشی

• ضمایر فاعلی (Subject Pronouns)
• ضمایر مفعولی (Object Pronouns)
• صفات ملکی (Possessive Adjectives)
• ضمایر ملکی (Possessive Pronouns)
• ضمایر انعکاسی مقدماتی (Reflexive Pronouns – Introduction)
• ضمایر اشاره (Demonstrative Pronouns)
• ضمایر نامعین (Indefinite Pronouns)
• ضمایر پرسشی (Interrogative Pronouns)
• ضمایر موصولی مقدماتی (Relative Pronouns – Introduction)

صفات و قیدها (Adjectives and Adverbs)

صفات برای توصیف اسم‌ها و قیدها برای توضیح چگونگی انجام کارها یا مشخص‌کردن زمان، مکان و میزان به کار می‌روند. آشنایی با این مباحث به زبان‌آموز کمک می‌کند توصیف‌های دقیق‌تری ارائه دهد و تفاوت ویژگی‌های افراد، مکان‌ها و اشیا را بیان کند.

سرفصل های آموزشی

• صفات توصیفی (Descriptive Adjectives)
• ترتیب صفات مقدماتی (Order of Adjectives – Introduction)
• صفات مقایسه‌ای (Comparative Adjectives)
• صفات عالی (Superlative Adjectives)
• مقایسه برابری (As ... As)
• قیدهای تکرار (Adverbs of Frequency)
• قیدهای حالت (Adverbs of Manner)
• قیدهای زمان و مکان (Adverbs of Time and Place)
• قیدهای مقدار و شدت (Adverbs of Degree)
• تفاوت صفت و قید (Adjectives vs Adverbs)
• صفت‌های بی‌قاعده در مقایسه (Irregular Comparative and Superlative Forms)

سؤال‌سازی و جملات منفی (Questions and Negative Sentences)

ساختارهای پرسشی و منفی برای پرسیدن اطلاعات، بیان مخالفت یا ردکردن یک موضوع ضروری هستند. در سطح A2، زبان‌آموز باید بتواند سؤال‌های متنوعی درباره افراد، زمان، مکان، علت و شیوه انجام کارها بسازد و به آن‌ها پاسخ دهد.

سرفصل های آموزشی

• سؤال‌های بله و خیر (Yes/No Questions)
• سؤال‌های پرسشی با کلمات پرسشی (Wh- Questions)
• سؤال با چه کسی (Who Questions)
• سؤال با چه چیزی (What Questions)
• سؤال با کجا (Where Questions)
• سؤال با چه زمانی (When Questions)
• سؤال با چرا (Why Questions)
• سؤال با چگونه (How Questions)
• سؤال درباره تعداد و مقدار (How Much and How Many)
• سؤال درباره سن، فاصله و مدت‌زمان (How Old, How Far and How Long)
• ساختارهای منفی با افعال کمکی (Negative Forms with Auxiliary Verbs)
• پاسخ‌های کوتاه (Short Answers)
• سؤال‌های تأییدی مقدماتی (Question Tags – Introduction)

حروف اضافه (Prepositions)

حروف اضافه ارتباط میان کلمات را از نظر زمان، مکان، جهت و موقعیت مشخص می‌کنند. یادگیری آن‌ها به زبان‌آموز کمک می‌کند موقعیت اشیا، زمان وقوع فعالیت‌ها و مسیر حرکت را با دقت بیشتری توضیح دهد.

سرفصل های آموزشی

• حروف اضافه زمان (Prepositions of Time: In, On and At)
• حروف اضافه مکان (Prepositions of Place: In, On and At)
• حروف اضافه حرکت و جهت (Prepositions of Movement and Direction)
• حروف اضافه مسیر (Prepositions of Direction)
• حروف اضافه همراه با فعل‌ها (Prepositions After Verbs)
• حروف اضافه همراه با صفت‌ها (Prepositions After Adjectives)
• حروف اضافه همراه با اسم‌ها (Prepositions After Nouns)
• حروف اضافه پرکاربرد در زندگی روزمره (Common Everyday Prepositions)
• عبارت‌های حرف اضافه‌ای (Prepositional Phrases)

ساختارهای فعل و مصدر (Verb Patterns and Infinitives)

برخی فعل‌ها با شکل ساده فعل، برخی با مصدر و برخی دیگر با شکل ing به کار می‌روند. آشنایی با این الگوها به زبان‌آموز کمک می‌کند ساختارهای رایج را درست به کار ببرد و جمله‌های روان‌تر و دقیق‌تری بسازد.

سرفصل های آموزشی

• مصدر با تو (Infinitive with To)
• مصدر بدون تو (Bare Infinitive)
• شکل ing فعل (Verb + Ing)
• فعل‌های همراه با مصدر (Verbs Followed by Infinitives)
• فعل‌های همراه با شکل ing (Verbs Followed by Gerunds)
• فعل‌های همراه با مفعول و مصدر (Verb + Object + Infinitive)
• افعال پرکاربرد همراه با الگوهای مختلف (Common Verb Patterns)
• افعال عبارتی مقدماتی (Phrasal Verbs – Introduction)
• فعل‌های چندبخشی پرکاربرد (Common Multi-Word Verbs)

جملات شرطی و جمله‌های مرکب (Conditionals and Complex Sentences)

جمله‌های شرطی برای بیان نتیجه یک وضعیت یا احتمال استفاده می‌شوند. جمله‌های مرکب نیز امکان ارتباط‌دادن ایده‌ها و توضیح رابطه میان رویدادها را فراهم می‌کنند. در سطح A2، آشنایی با شرط‌های ساده و اتصال جمله‌ها اهمیت زیادی دارد.

سرفصل های آموزشی

• شرطی نوع صفر (Zero Conditional)
• شرطی نوع اول (First Conditional)
• شرط با ایف (If Clauses)
• جمله‌های وابسته به زمان (Time Clauses)
• جمله‌های مرکب با بیکاز (Complex Sentences with Because)
• جمله‌های مرکب با اِن و بات (Sentences with And and But)
• جمله‌های مرکب با سو (Sentences with So)
• بیان تضاد با اَلتو (Although – Introduction)
• جمله‌های وابسته مقدماتی (Dependent Clauses – Introduction)

ساختارهای کاربردی دیگر (Other Useful Grammar Structures)

در سطح A2، برخی ساختارهای پرکاربرد وجود دارند که مستقیماً در مکالمات روزمره استفاده می‌شوند. این ساختارها به زبان‌آموز کمک می‌کنند درباره ترجیحات، عادت‌ها، پیشنهادها، برنامه‌ها و تجربیات خود اطلاعات بیشتری ارائه دهد.

سرفصل های آموزشی

• علاقه‌مندی‌ها و ترجیحات (Likes and Dislikes)
• ترجیح‌دادن با پرفر (Prefer)
• ترجیح‌دادن با وود راذر (Would Rather – Introduction)
• ساختار دوست داشتن با لایک و لاو (Like and Love Structures)
• پیشنهاد دادن (Making Suggestions)
• دعوت کردن و پاسخ به دعوت (Invitations and Responses)
• درخواست مؤدبانه (Polite Requests)
• پیشنهاد کمک (Offering Help)
• بیان قصد و برنامه (Intentions and Plans)
• بیان عادت‌های گذشته مقدماتی (Past Habits – Introduction)
• ساختار استفاده از یوزد تو (Used To – Introduction)
• بیان وجود با ذِر ایز و ذِر آر (There Is and There Are)
• بیان وجود در گذشته (There Was and There Were)
• ساختار بهتر است (Had Better – Introduction)

جملات مجهول و نقل‌قول غیرمستقیم (Passive Voice and Reported Speech)

جملات مجهول زمانی استفاده می‌شوند که تأکید بر عمل یا نتیجه آن باشد، نه لزوماً انجام‌دهنده عمل. نقل‌قول غیرمستقیم نیز برای بازگوکردن گفته‌های دیگران به کار می‌رود. آشنایی مقدماتی با این ساختارها، درک متن‌های ساده و موقعیت‌های ارتباطی را آسان‌تر می‌کند.

سرفصل های آموزشی

• ساختار مجهول مقدماتی (Passive Voice – Introduction)
• مجهول در زمان حال ساده (Present Simple Passive)
• مجهول در زمان گذشته ساده (Past Simple Passive – Introduction)
• نقل‌قول مستقیم و غیرمستقیم (Direct and Reported Speech)
• نقل‌قول غیرمستقیم با فعل‌های گفتاری پرکاربرد (Reported Speech with Common Reporting Verbs)
• تغییر ضمایر در نقل‌قول غیرمستقیم (Pronoun Changes in Reported Speech – Introduction)

ترتیب کلمات در جمله (Word Order)

ترتیب کلمات یکی از عوامل اصلی ساخت جمله‌های درست در زبان انگلیسی است. حتی اگر زبان‌آموز واژگان مناسبی بداند، استفاده از ترتیب نادرست می‌تواند معنا را مبهم کند. در این بخش، ساختارهای رایج جمله‌های خبری، پرسشی و منفی بررسی می‌شوند.

سرفصل های آموزشی

• ترتیب کلمات در جمله‌های خبری (Word Order in Statements)
• ترتیب کلمات در جمله‌های منفی (Word Order in Negative Sentences)
• ترتیب کلمات در جمله‌های پرسشی (Word Order in Questions)
• جایگاه قیدهای تکرار (Position of Adverbs of Frequency)
• ترتیب صفت و اسم (Adjective and Noun Order)
• ترتیب مفعول مستقیم و غیرمستقیم (Direct and Indirect Objects)
• جایگاه قیدهای زمان و مکان (Position of Time and Place Adverbials)
• ترتیب کلمات در جمله‌های دارای چند بخش (Word Order in Longer Sentences)

حروف ربط و اتصال‌دهنده‌ها (Conjunctions and Linking Words)

حروف ربط و کلمات اتصال‌دهنده برای مرتبط‌کردن کلمات، عبارت‌ها و جمله‌ها استفاده می‌شوند. یادگیری آن‌ها باعث می‌شود زبان‌آموز بتواند دلیل، نتیجه، تضاد و ترتیب اتفاقات را روشن‌تر بیان کند و از جمله‌های کوتاه و جداگانه فراتر برود.

سرفصل های آموزشی

• حرف ربط و (And)
• حرف ربط اما (But)
• حرف ربط یا (Or)
• بیان دلیل با بیکاز (Because)
• بیان نتیجه با سو (So)
• بیان تضاد با اَلتو (Although)
• بیان ترتیب با فِرست و ذِن (First and Then)
• بیان توالی با اَفتر ذَت (After That)
• بیان زمان با وِن (When)
• بیان هم‌زمانی با وایل (While – Introduction)
• بیان زمان با بیفور و اَفتر (Before and After)
• اتصال‌دهنده‌های پرکاربرد در نوشتار (Common Linking Words)

جمع‌بندی

یادگیری گرامر سطح A2 به زبان‌آموز کمک می‌کند پایه‌های زبان انگلیسی را تقویت کند و برای ورود به سطوح بالاتر آماده شود. تسلط بر زمان‌های فعل، افعال کمکی، ضمایر، صفات، قیدها، حروف اضافه و ساختارهای جمله‌سازی، مسیر یادگیری زبان را منظم‌تر و مؤثرتر می‌کند.

بهتر است این مباحث به‌ترتیب آموزش داده شوند و زبان‌آموز پس از یادگیری هر بخش، آن را در تمرین‌های گرامری، خواندن متون ساده و مکالمات روزمره به کار ببرد. برای آشنایی بیشتر با دوره‌ها و منابع آموزش زبان انگلیسی، می‌توانید به اندیشه پارسیان مراجعه کنید.

در اکو انگلیسی، هدف ما کمک به گسترش دسترسی به آموزش زبان انگلیسی و آشنایی زبان‌آموزان با مسیرهای یادگیری هدفمند است. این چشم‌انداز با محوریت مؤسسه زبان اندیشه پارسیان دنبال می‌شود.

اکو انگلیسی؛ از اولین واژه تا فرصت‌های تازه، مسیر یادگیری را آگاهانه انتخاب کنید.